Jako edukację ustawiczną należy rozumieć kompleks procesów oświatowych, formalnych, nieformalnych i incydentalnych, które przy użyciu odpowiednich metod umożliwiają uzupełnianie wykształcenia w formach szkolnych i pozaszkolnych. Dzięki temu osoby dorosłe mogą stale rozwijać swoje umiejętności oraz poszerzać swoją wiedzę naukową w takich instytucjach jak np. szkoły dla pracujących. Dzięki takim szkoleniom nierzadko mogą oni zdobyć nowy zawód i zmienić swoją postawę społeczną.
Edukacja ustawiczna jest charakterystycznym zjawiskiem współczesnej oświaty i stymuluje zmianę kierunku myślenia o systemach oświatowych. Jej koncepcją jest przede wszystkim proces dokonywania planowych zmian w całej osobowości człowieka, dzięki specjalistycznym kursom i szkoleniom (nie tylko zawodowym). Podnoszenie kwalifikacji i samodoskonalenie jest bowiem bardzo istotnym czynnikiem w dorosłym życiu każdego z nas.
Poza wspomnianymi wcześniej szkołami dla pracujących, instytucjonalnymi formami kształcenia ustawicznego mogą być ponadto : kursy zawodowe, studia podyplomowe, seminaria, szkolenia, a także placówki publiczne i niepubliczne, realizujące w określonym zakresie koncepcję tego rodzaju kształcenia.
Istnieją także trzy rodzaje edukacji ustawicznej, skomponowane przez Roberta J. Kidda. Są nimi : kształcenie w pionie, w poziomie oraz w głąb. Każda z nich wzbogaca rozumienie tego zagadnienia dzięki akcentowaniu jakości działań oświatowych oraz możliwości oświaty pozaszkolnej.